بیماری آنفلونزا پرندگان

 

یکی از بیماری هایی هست که تلفات زیادی رو از گله ها میگیره مخصوصا با این کمبود واکسن ها و واکسن های تقلبی بازار این بیماری تونسته توسعه زیادی پیدا کرده است.

انتقال

آنفلونزا عمدتا در پرندگان آبزی غیر اهلی مثل اردک ها و غاز ها و مرغابی ها به عنوان مخازن بیماری دیده میشود و با مهاجرت این پرندگان قطعا عامل بیماریزا نیز انتقال می یابد . میزان واگیری و تلفات بستگی به سویه ویروس ، گونه و سن پرنده ، محیط و وضعیت ایمنی میزبان دارد . از آنجایی که این ویروس اغلب در مجاری تنفسی و روده ای پرندگان تکثیر مییابد لذا مهمترین راه انتقال این ویروس از طریق ترشحات دستگاه تنفسی ، بینی ، چشم و مدفوع میباشد . لذا انتقال از طریق آب و غذا و مدفوع نیز امکان پذیر است . انتقال از راه هوا تنها در شرایط بسیار متراکم امکانپذیر است . بغیر از موارد فوق احتمال مکانیکی توسط انسان ، اشیا آلوده و حتی حشرات نیز وجود دارد . لذا جداسازی پرندگان آبزی از ماکیان از اهمیت خاصی در جلوگیری از ابتلا به این بیماری برخودردار است

خواص:

ویروس های آنفلونزا پوشش دار هستند از این رو ، به حلال های لیپیدی و دترجنت ها حساسند . چندین ماده شیمیایی مانند فرمالین ، بتا پروپیولاکتون ، اسید های رقیق ، اتر ، سدیم دود سیل سولفات و یون های آمونیوم بر ویروس اثر زیا آور دارند . آنها همچنین به وسیله حرارت ، ph های شدیدا اسیدی یا قلیایی ، شرایط غیرایزوتونیک و خشکی غیر فعال میشوند . ضد عفونی کننده های فنولیک یا هیپو کلریت سدیم ویروس را در شرایط آزمایشگاهی غیر فعال میکند .در شرایط مزرعه ، ویروس های آنفلونزا طیور در کود مرطوب برای 105 روز و در مدفوع برای یک ماه در 4 درجه سانتی گراد و برای یک هفته در 20 درجه سانتی گراد زنده میماند . برای ضد عفونی جایگاه های آلوده ، مواد آلی باید حذف یا با مصرف دترجنت ها به حداقل برسند و سپس به وسیله حرارت ، محلول هیپو کلریت سدیم یا فرمالین آلودگی آنها از بین برود .

علائم

به دنبال یک دوره کمون چند ساعته تا 3 روز بسته به دز و روش تلقیح ویروس و گونه پرنده ، نشانه های بالینی بیماری با مشخصات اختلال در سیستم تنفسی ، روده ای ، تولید مثل و عصبی مشاهده میشود . کاهش در فعالیت ، مصرف غذا و تولید تخم مرغ وجود دارد . علائم تنفسی شامل عطسه، خسخس ، سرفه ،سینوزیت و افزایش ترشح اشک است و خیزو ادم سر و صورت و کبودی و سیانوزه شدن ،پر خونی و خون ریزی و سیاه شدن در ریش و تاج و پتشی و خونریزی زیر پوست ( معمولا در ساق پا۱ی پرنده مبتلا)و همچنین اسهال وجود دارد .ممکن است اسهال و اختلالات عصبی وجود داشته باشد .در بعضی نمونه ها ، ممکن است مرگ سریع بدون نشان دادن نشانه های بالینی وجود داشته باشد . شدت بیماری ممکن است برای هر گونه اختصاصی باشد . جراهات ظاهری عفونت های ویروس آنفلونزا شامل التهاب نزله ای (کاتارال)فیبرینی ، موکوپرولنت یا پنیری است . ممکن است ادم مخاط نای همراه با ترشحات سروزی یا پنیری وجود داشته باشد .هموراژی و خونریزی روی پوست و احشا مثل کبد ، طحال ، قلب ، ریه و کیه ها دیده میشود . ظهور ترشحات مخاطی چرکی همراه با اکسودای پنیری در مجاری تنفسی و نکروز عضله قلب و میو کاردیت هم ممکن است در رخداد این بیماری در کالبد گشایی لاشه مشاهده شود . له شدن و پخش زرده در محوطه بطنی نیز از علائم کالبد گشایی این بیماری است که در طیور تخمگذار دیده مشود . عفونت با ویروس آنفلونزا ممکن است با عفونت های باکتریایی همراه باشد . بنابراین جراحات ظاهری ممکن است در اثر ترکیب عفونت ویروسی و باکتریایی باشد

تشخیص :

تشخیص بیماری میتواند به وسیله شناسایی HAدر آزمایش HI و یا الیزا و یا FAT برای تشخیص سریع آنفلونزا استفاده میشود .

درمان :

آمانتادین هیروکلراید و ریمانتادین هیدروکلراید علیه عفونت با ویروس آنفلونزا Aاستفاده شده است .

اگر چه تلفات میتواند تا 50 درصد کاهش پیدا کند ولی دفع ویروس متوقف نمیشود . همچنین ، ظهور ویروس های مقاوم به آمانتادین در مرغ هایی که دارو دریافت کرده اند وجود داشته است . سطح دارو در سرم ، عضله و کبد پرندگان درمان شده پس از 24 ساعت صفر بوده اما حضور دارو در سفیده و زرده تخم مرغ برای 3 روز ادامه داشته است . بنابراین پرندگانی که تخم مرغ خوراکی تولید میکنند نباید این دارو را دریافت نمایند . البته زمان تجویز این دارو بلافاصله پس از رویت اولین علامات بیماری باشد این دارو میتواند تا حدی از میزان تلفات بکاهد ولی باعث ماندگاری ویروس خواهد شد .

پیشگیری و کنترل :

پیشگیری از عفونت ویروس آنفلونزاA در پرندگان شامل جداسازی پرندگان حساس از پرندگان آلوده است تا از تماس با ترشحات و مواد دفعی پرندگان آلوده جلوگیری شود و شانس انتشار عفونت با وسایل آلوده ، کفش ، وسایل نقلیه، غذا و آب حذف شود . از آنجایی که پرندگان وحشی میتوانند مخزن بیماری باشد ، تماس پرندگان اهلی با پرندگان وحشی باید به حداقل ممکن رسانده شود .واکسن های غیر فعال یاور دار در بعضی از موارد به ویژه در مورد ویروس های دارای بیماری زایی پایین تا متوسط استفاده شده است ولی ، واکسیناسیون در مواردی که ویروس های بسیار بیماریزا درکیر هستند ممنوع است .

 

 

 

آمار بازدید کنندگان

امروز
دیروز
این ماه
مجموع
61
139
6583
382170

آیپی شما » 3.93.75.242
Server Time: 2019-11-19 09:02:22